چای های سیاه ترکیبی

  • چای آلبالو نیوشا

    0 out of 5

    نام تجاری گیاه:

    Sour cherry

    نام علمی گیاه:

    Prunus cerasus

    تاریخچه:

    آلبالو با نام علمی Prunus cerasus گونه ای از جنس Prunus و متعلق به خانواده ی گلسرخیان است. این گیاه، بومی کوه های قفقاز است و احتمال دارد بذر آن را پرندگان به دیگر نقاط دنیا از جمله اروپا برده باشند. برخی هم اعتقاد دارند، آلبالو بومی مناطقی در شرق اروپا است. پایه های بذری نوع گیزلا و مازارد جنس Prunus به طور گسترده در سراسر اروپا و شمال آمریکا گسترده شده اند. آلبالو بسیار محبوب ایرانیان بود و نخستین بار رومی ها این میوه را مدتی پیش از قرن نخست میلادی به انگلیس وارد کردند. در قرن شانزدهم میلادی، هنری هشتم، کشت آلبالو را در انگلستان متداول کرد. نخستین بار بذر درخت آلبالو را مهاجران انگلیسی در 1629میلادی، به آمریکا وارد کردند. پس از آن فرانسوی ها هسته های آلبالو را از نرماندی(منطقه ای در شمال غرب فرانسه) با خود به آمریکا آوردند و در امتداد رودخانه ی سن لوران کاشتند. درختان آلبالو بخش بزرگی از باغ های مهاجران فرانسوی در شهرهایی مثل دیترویت و وینسنس را به خود اختصاص می داد.

    تومان 16,000
  • چای ارتدکس ارل گری ۴۵۰ گرمی نیوشا

    0 out of 5

    این محصول پاسخی است به ذائقه مصرف کنندگانی که وجود اسانسهای معطر را در بهبود عطر و طعم چای موثر می دانند. این چای ، با استفاده از مرغوبترین نوع اسانس تولید شده توسط شرکت سوئیسی فرمینیخ (Firmenich) تهیه و بر اساس مدرنترین فناوریهای اختلاط ، با چای های باروتی سیلان و کلکته مخلوط گردیده است.زمان لازم دم کشیدن این چای بین 10 تا 12 دقیقه است. نکته ای که باید در رابطه با این چای مورد توجه قرار بگیرد این است که این چای برخلاف نمونه های مشابه موجود در بازار عطر تند و زننده ای ندارد وعطر ملایم آن موجب می شود تا عطر و طعم واقعی چای تحت الشعاع قرارنگیرد. بنابراین حتما به مصرف کنندگان خود توضیح دهید نیازی نیست که برای ملایم کردن عطر این چای آن را با چایهای دیگر مخلوط کنند.

    تومان 25,000
  • چای بادرنجبویه نیوشا

    0 out of 5

    نام تجاری گیاه:

    Lemon balm

    نام علمی گیاه:

    Melissa officinalis L.

    تاریخچه:

    بادَرَنجبویه یا بادَرَنگْبویه یا وارَنگ ‌بو گیاهی معطر و علفی از تیره ی نعنائیان است. بادرنجبویه بومی ناحیه ی مدیترانه و بیش از 2000 سال است که کشت می شود. این گیاه را زنبورداران معبد آرتمیس برای پرورش زنبور عسل کشت می کردند. از همین روی، نام آن از کلمه ی یونانی ملیسا به معنی زنبور عسل گرفته شده است.

    تومان 14,500
  • چای بهارنارنج نیوشا

    0 out of 5

    نام تجاری گیاه

    Bitter orange

    نام علمی گیاه:

    Citrus aurantium

    تاریخچه:

    بهارنارنج با نام علمی Citrus aurantium بومی آفریقای جنوبی و مناطق استوایی آسیا است. امروزه این درخت در سراسر منطقه ی مدیترانه و مناطقی از کشور امریکا رشد می کند. بهارنارنج را، نخستین بار اعراب در اوایل قرن نهم میلادی در منطقه ی مدیترانه شناساندند. گفته می شود در حدود قرن 17 میلادی ایتالیایی ها، اسپانیایی ها و فرانسوی ها این گیاه را، به گستردگی استفاده می کردند. کاربرد و مصرف این گیاه به دوران باستان بازمی گردد. یونانیان باستان بهارنارنج را برای ضدعفونی کردن در آروماتراپی(رایحه درمانی) و گیاه درمانی استفاده می کردند. این گیاه را سده ی یازدهم میلادی در سیسیل پرورش می دادند. در اواخر قرن دوازدهم به اسپانیا وارد شد و در دوره ی رنسانس مناطق خاصی برای رشد آن درست کردند.

    تومان 13,500
  • چای پرتقال

    0 out of 5

    نام تجاری گیاه:

    orange

    نام علمی گیاه:

    Citrus sinensis

    تاریخچه:

    پرتقال از حدود 4 هزار سال پیش از میلاد مسیح در بخش هایی از جنوب غرب آسیا و شمال شرقی هند می روئید. احتمالاً تجار ایتالیایی پس از دهه ی 1450 م یا پرتغالی ها در سده ی 1500 م آن را به خاورمیانه وارد کرده اند. در آن زمان مرکبات، به خصوص پرتقال بیشتر کاربرد پزشکی و دارویی داشته است. پس از مدتی در دهه ی 1640 میلادی پرتقال نزد مردم میوه ای بسیار محبوبی شد. در میانه ی سده ی 1500 میلادی، اسپانیایی ها پرتقال را به جنوب آمریکا و مکزیک وارد کردند. با توجه به مدارک تاریخی که در دست است، مرکبات از طریق ایران از آسیا به سایر نقاط دنیا منتقل شده است. از زمان صفویه به لحاظ تردد کشتی های کشور پرتغال در جنوب ایران بذرهای پرتقال در اختیار مردم جنوب قرار گرفت و کاشت شد . سپس در حدود 300 سال پیش این بذرها از جنوب، به شمال کشور آورده و در شهرستان تنکابن کشت شد. از آن زمان به بعد، به ویژه در اوایل سال 1300 شمسی، گونه ها و ارقام مختلفی از مرکبات وارد ایران شد و در ایستگاه های تحقیقاتی مرکبات یا در باغات کشت شد .

    تومان 15,000
  • چای تمشک آبی (بلوبری) نیوشا

    0 out of 5

    نام تجاری گیاه:

    Blueberry

    نام علمی گیاه:

    Vaccinium corymbosum

    تاریخچه:

    تمشک آبی یکی از معدود گونه های بومی شمال آمریکا و از جنس Vaccinium و نزدیک به آزالیا، کرن بری و گل صد تومانی است. قرن ها پیش از ورود مهاجران اروپایی به آمریکا، بومیان این قاره، از تمشک آبی استفاده می کردند. سرخپوستان باور داشتند که این میوه را روح بزرگ در طول یک دوره قحطی طولانی، برای کودکان گرسنه فرستاده است. بومیان آمریکا بلوبری را خشک کرده و در فصل زمستان به تنهایی یا مخلوط با گوشت مصرف می کردند. سرخپوستان، میوه های خشک را با آرد ذرت، عسل و آب مخلوط و از آن نوعی پودینگ تهیه می کردند.

    تومان 12,000
  • چای توت فرنگی نیوشا

    0 out of 5

    نام تجاری گیاه:

    Strawberry

    نام علمی گیاه:
    Fragaria × ananassa

    تاریخچه:

    توت فرنگی با نام علمی Fragaria × ananassa گونه ای دو رگه و متعلق به جنس Fragaria است. تاريخ این میوه، به ۲000 سال پيش برمی گردد. توت فرنگی های امروزی حدود ۲۰۰ سال پيش، از دورگه گيری بين توت فرنگی ويرجينيانا يا اسكارلت به عنوان والد نر و توت فرنگی چیلوئنسیس به عنوان والد ماده حاصل شده اند. این گیاه، حدود سال 1300 میلادی در اروپا کشت می شد. توت فرنگی های وحشی، قرن چهاردهم میلادی در فرانسه، از جنگل به زمین زراعتی منتقل و به گیاهی اهلی تبدیل شدند. حدود سال 1600 میلادی، توت فرنگی ویرجینیانا از گونه ی Fragaria virginiana ، از شمال آمریکا به اروپا رسید. گسترش این گونه بسیار تدریجی بود و در اواخر سده ی 18 و اوایل سده ی 19میلادی به تدریج در انگلستان محبوب شد. در دهه ی ۱۶۱۰ میلادی يكی از دولتمردان فرانسوي به نام فريزر، گياه توت فرنگي چیلوئنسیس از شیلی را با خود به فرانسه برد. کشت این گیاه در شمال فرانسه گسترش یافت و مدتی پس از دورگه گیری این توت فرنگی با توت فرنگی ویرجینیانا نمونه ای جدید به وجود آمد. این نمونه ی جدید در دهه‏ ی 1800 میلادی به آمریکا صادر شد. باغبانان انگلیسی گونه ی جدید را از طریق دانه پرورش می دادند، پس از آن تعداد ارقام توت فرنگی از سه به سی رقم افزایش یافت.

    گمان بسیاری از مردم بر آن است که توت فرنگی (strawberry) به دلیل انباشته شدن بوته های این گیاه با کاه و پوشال (straw) به این نام خوانده شده است. برخی منابع هم نامگذاری توت فرنگی را به دلیل آن می دانند که نخستین بار جوانان انگلیسی توت فرنگی های وحشی را برداشت می کردند و در توده ای احاطه شده از سبزه می فروختند با این وجود، منشأ دقیق نام گذاری این گیاه هنوز بر ما معلوم نشده است. به نظر می‌رسد که نخستین رقم اصلاح شده، در دوره ی قاجار و زمان صدارت اتابک اعظم، از فرانسه به ایران آمد و اتابکی خوانده شد.

    تومان 17,000
  • چای دارچین نیوشا

    0 out of 5

    نام تجاری گیاه:

    Cinnamon

    نام علمی گیاه:

    Cinnamomum verum

    تاریخچه:

    هزاران سال است که انسان از دارچین استفاده می کند و پوست درختچه ی آن را برای ادویه بکار می برد. مستندات نشان می دهد این گیاه از دوران باستان استفاده می شده و بازرگانان عرب آن را به اروپا وارد کرده اند. بازرگانان عرب دارچین را از مسیرهای زمینی به بندر اسکندریه در مصر منتقل می کردند، که توسط بازرگانان ونیزی (خرید و فروش دارچین در اروپا در اختیار ایشان بود) خریداری می شد. اعراب به مدت تقریبا 3000 سال نبض تجارت ادویه از جمله دارچین، (از 1500 پیش از میلاد تا 1500پس از میلاد) را در اختیار داشتند. ونیز مهمترین مرکزِ واردات ادویه به اروپا محسوب می شد.

    تومان 15,000
  • چای زعفران نیوشا

    0 out of 5

    نام تجاری گیاه:

    Saffron

    نام علمی گیاه:

    Crocus sativus

    تاریخچه:

    حدود 2300 سال پیش از میلاد مسیح، زعفران در مناطقی از شرق مدیترانه کشت و استفاده می شد. این گیاه ابتدا در مناطقی با شرایط آب و هوایی خاص، و پس از آن در سراسر منطقه ی اورآسیا گسترش یافت و در نهایت به بخش هایی از شمال آفریقا، آمریکای شمالی و اقیانوسیه هم رسید. زعفران، در دوران پادشاهی هخامنشی در سده ی 5 قبل از میلاد در اصفهان کشت می شد و در مراسم تشییع جنازه کاربرد داشت. استفاده از این گیاه، همچون عطر و دارو هم در این عصر رایج بود.

    کلمه ی انگلیسی saffron از کلمه ی لاتین Safranum در قرن دوازدهم و کلمه ی فرانسوی کهن Safran مشتق شده است. در همین حال، کلمه ی لاتین Safranum نیز از کلمه ی فارسی زرپران (zarparān) و یا عربی زعفران(za'ferân) به معنای زرد، مشتق شده است.

    تومان 20,000
  • چای زنجبیل

    0 out of 5

    نام تجاری گیاه:

    Ginger

    نام علمی گیاه:

    Zingiber officinale Roscoe

    تاریخچه:

    منشأ زنجبیل مناطق گرمسیری آسیا است و نوعی از زنجبیل که در هندوستان می روید بیشترین تنوع ژنتیکی را دارد. این گیاه در سده ی نخست پس از میلاد از هندوستان به اروپا صادر و قرن سیزدهم کاربردش در آشپزی شناخته شد. چین و هندوستان نخستین کشورهایی بودند که از خواص دارویی زنجبیل استفاده کردند. در متون سانسکریت به خواص دارویی این گیاه اشاره شده است و در چین هم آن را برای بهبود سوءهاضمه، اسهال و تهوع و همچنین برای درمان آرتریت، کولیت و بیماری های قلبی استفاده می کردند. داروسازان قرون وسطی زنجبیل را، برای رفع تهوع و نفخ پیشنهاد می کردند.

    تومان 9,000
  • چای عطری

    0 out of 5

    روش دم: متناسب با علاقه خود نسبت به رنگ و غلظت چای، 1 یا 2 کیسه چای در فنجان یا قوری مناسب که محتوی آب جوش است، قرار دهید. پس از 7 دقیقه، کیسه چای را خارج نموده و از نوشیدن لذت ببرید. – چای به عنوان یک نوشیدنی ارزان و به صرفه، دارای ویژگی های خاصی است که آن را به محبوب ترین نوشیدنی جهان پس از آب، تبدیل نموده است. از جمله این ویژگی ها می توان به ایجاد نشاط و ممانعت از خواب آلودگی و همچنین طعم گس و لذتبخش اشاره کرد. – مشهورترین و رایج ترین اسانسی که برای معطر کردن چای به کار می رود، اسانس میوه ترنج (برگاموت) است. به چایی که با چنین اسانسی معطر شده باشد اصطلاحاً ارل گری می گویند. – میوه ترنج یا همان بالنگ حاوی مقادیر زیادی سیترونلال است، این ماده یک ترکیب طبیعی آرامش دهنده است و در درمان بیماران مبتلا به افسردگی و بیماری های روانی کاربرد دارد. – چای سیاه به عنوان منبعی سرشار از فلوراید، برای حفاظت از دندان ها بسیار مفید است. ترکیباتی که در چای سیاه وجود دارد، از رشد باکتری های مضر دهانی به عنوان عامل مهم پوسیدگی و ایجاد حفره در دندان ها، جلوگیری می کند. – یک برگ چای دارای کلسیم، منیزیم، سدیم، پتاسیم، پیگمان های فلاوونیک، بازهای پوریک، تئوفیلین، ویتامین، کلروفیل، تانن و کافئین است. – چای سیاه به علت وجود مواد حاوی آنتی اکسیدان، باعث کاهش خطر استرس اکسیداتیو شده و از این راه به کاهش خطر بروز سرطان هم کمک فراوانی می کند. – و در آخر چای، نوشیدنی مفیدی برای تصفیه خون از طریق افزایش ترشحات کلیوی است.

    تومان 6,500
  • چای کِرَن بِری نیوشا

    0 out of 5

    نام تجاری گیاه:

    Cranberry

    نام علمی گیاه:

    Vaccinium macrocarpon Aiton
    تاریخچه:

    کرن بری یکی از 3 میوه ی بومی آمریکای شمالی است. نخست، فقط از نواحی شمال شرقی آمریکا برداشت می شد اما پس از آن در دیگر نقاط شمال آمریکا مثل ویسکانسین و شمال غربی اقیانوس آرام و شیلی هم پرورش داده شد. در حدود سال 1550 میلادی، بومیان آمریکا تنها کسانی بودند که این میوه را استفاده می‏ کردند. بومیان، با ترکیب کرن بری له شده با گوشت گوزن غذایی به نام پِمیکانا تهیه می کردند. آنان، این میوه را توت شگفت انگیز (wonder berry) می نامیدند. در سال 1620 میلادی مهاجران و مسافران موارد مصرف کرن بری را از بومیان آموختند. مهاجران آلمانی و هلندی این میوه را “کرنی- بری”(crane-berry) یا توت مرغ ماهیخوار، نامیدند. این نامگذاری، به سبب شباهت رنگ شکوفه‏ های کرن بری با سر و گردن مرغ ماهیخوار یا علاقه ی این پرنده به خوردن آن بود. سرانجام این واژه کوتاه به cranberry تبدیل شد.

    تومان 19,500